تو این شب که کابوس رویای ماست...

خوشحالی ما از توافق هسته ای هم تامل برانگیزه نه اینکه قبل تحریم ها از اینهمه پول نفت چیزی به مردم میرسید یا همین چند سال پیش دوران احمدی نژاد با آن درآمد نفتی هنگفت چیزی جز گرانی و تحقیر و سرکوب و تورم عاید ما مردم شد، الان خوشحالیم که دولت به خیالمان حامی مردم و منتقد حکومت بخشی از پولهای بلوک شده رو داره برمیگردونه به جیب مقام عظمی و برادران قاچاقچی سپاه . به هرحال همونطور که  از قدیم گفتن حکومت به مرگ گرفت که مردم به تب راضی شدن و حکومت باز فکر مردم رو از ناکارآمدی خودش به سمت شکمشون منحرف کرد.

قربان قد ظریف!

دیگر این‌جا جای آزادی شده                                    قلب جمعی غرق در شادی شده
شهر و ده مشمول آبادی شده                                   چون مطهر گشته هر چیز کثیف
                                           ای به قربان قدت دکتر ظریف 
دیگر این‌جا کس به زندان بند نیست                        هیچ چاهی محتوایش گند نیست
بر سر زن‌ها دگر سربند نیست                                   حال، وضع مملکت گشته ردیف
                                           ای به قربان قدت دکتر ظریف
دیگر این جا کس نباشد سر به دار                                      دایَه‌کی هرگز نگرید زارِ زار
چون بشر آزاد شد، جامی بیار                                نوش! چون پیروز گشتی بر حریف
                                            ای به قربان قدت دکتر ظریف
داروی ام اس؟ سه تا هفصد(!) تومن                             نان چرا؟ یک نانوایی صد تومن
ارزش هر پوند همقَدِّ تومن                                            شد غذای کارگر استیکِ بیف
                                            ای به قربان قدت دکتر ظریف
دیگر عمراً کس نماید اختلاس                               چون که هر پولی اساساً مال ماس
گند هم گر زد، کنیمش ریس و راس                               تا شود پوشید نعلینی نظیف
                                            ای به قربان قدت دکتر ظریف
هر کسی در این میان کرد انتقاد                              خشتکش پرچم کنند این حزب باد
!زیر بارانی ز فحش و "شرم باد"                                       روی گردانند و گویند آه! پیف
                                            ای به قربان قدت دکتر ظریف
چون که هر کاری اساسش چرخش است                  جام زهر امروز نامش نرمش است
در همه حالت کسی ماله‌کش است                          چون گرامی گشته این فن شریف
                                             ای به قربان قدت دکتر ظریف
چون همه زیر سر محمود بود                                             رفتن او کعبه‌ی مقصود بود
ورنه این سیستم اساسش گود بود                                کور گردد هر که گوید ایف ایف
                                             ای به قربان قدت دکتر ظریف
شد سپاه رنگ‌ها در جنب و جوش                               سبز بودند و بنفش آمد به روش
سرگئی، ویلی و جانی شادنوش                               شد لوران با ممجوادش هم‌ردیف
                                             ای به قربان قدت دکتر ظریف
شد قمار آغاز با تاس بنفش                                       زد سَرِ آن شاهِ سبز، آس بنفش
گوشه‌ی موی کتی، یاس بنفش                              برگه‌ای در دست و فرمانش به کیف
                                             ای به قربان قدت دکتر ظریف
من ولی مشکوکِ این کار شما                                       کی شرافت بوده همیار شما؟
چون که سرها رفته بر دار شما                                       جانی و قاتل شده مرد شریف
                                             ای به قربان قدت دکتر ظریف

از فیس بوک کامبیز غفوری 

https://www.facebook.com/notes/kambiz-ghafouri/%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%AF-%D8%B8%D8%B1%DB%8C%D9%81/609981259060581

حماسه سیاسی و اقتصادی و ناکارآمدی حکومت

حکومتی که پس از 34 سال حماسه ی سیاسیش شرکت مردم در انتخابات و حماسه ی اقتصادیش ثابت نگه داشتن قیمت دلار باشد، با عرض معذرت از همه در ناکارآمدی ریده.

رای من در حصر است

روزگار غریبی است نازنین

روزگار غریبی است نازنین، آش سرد شده اما کاسه همچنان داغ داغ است!

وبلاگ نویسان در چنگال اطلاعات

لازم نیست که حتما اطلاعات رژیم وبلاگ نویسان مخالف را دستگیر یا مجبور به فعالیت در جهت اهداف پلید خود کند، بعد از سه سال و نیم از فجایع 88 اطلاعات اکنون منسجم تر و با ریشه تر در بین فعالان وب مخالف رژیم نفوذ کرده و با ایجاد باندهای مختلف از نیروی آنها برای اهداف خود سود میبرد و متاسفانه وبلاگ نویسان و فعالان زیادی ندانسته و با اعتماد به آیدی های جعلی در جهت منافع رژیم گام برمیدارند، گامهایی که به خیال خود به نفع جنبش مردمی است ولی تنها هدر دادن انرژی مقابله با رژیم در جهت مخالفت و تخطئه بقیه اپوزیسیون می باشد.

از همین جا از تمام فعالان و وبلاگ نویسان سبز و مخالف رژیم درخواست میکنم استقلال فکری و عملی خود را حفظ کنند و یکبار دیگر در مورد اجتماعات، اتاق های فکر و تشکل های مجازی ای که در آنها فعالیت میکنند تحقیق و در مورد ارتباط با آیدی های جعلی اطلاعاتی تجدید نظر کنند.

امید که بار دیگر شاهد درخشش ستاره های مردمی باشیم.

اشک تمساح های چادر پوش - شاهین در چنگال مار می بینم

خوب شد شاهین یه شعر خوند ما هم فهمیدیم علمای عظام شیعه زنده اند از بعد از انتصابات 88 همینطوری منتظری تا بالاخره یکی از نشانه های عظیم الشان خدا اعلام موجودیت کنند سنسورهایشان تنها به موضوعاتی حساس هست که با آن از جیب مردم زکات و خمس کش می روند.

جنابان دین فروش دنیا خر چرای صدای وا اسلامایتان برای کهریزک در نیامد؟ چرا بعد از کشتار بی رحمانه مردم در نیامد؟ چرا هیچ کدامتان عمامه از سر در نیاوردید وقتی شنیدید از روی مردم با ماشین بارها رد شدند آن هم در روز عاشورای حسینیتان؟

مثل شما مثل تمساحی است که در رویای خوردن شاهین اشک میریزد تا شاید شاهین اغفال شود.

ما را به خیر شما امیدی نیست - شر مرسانید

دعوت جمعی از بلاگرها به تحریم فعال نمایش انتخاباتی حکومت ایران

دیو اقتدارگرایی و مطلق طلبی حکومت ایران، که پیش از این و بی آنکه اعتقادی به جمهور مردم داشته باشد، در لباس جمهوریت رخ نهان کرده بود، در انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن چهره عیان نمود و هر چه دیوان همه دارند را یک جا به نمایش درآورد. تقلب٬ خیانت٬ قتل٬ جنایت و تجاوز را ضمیمه کودتای نظامی سرداران فربه از ثروت¬های نفتی نمود تا حجت را بر همگان تمام نماید که این دیوِ زنجیرپاره کرده‌ی استبداد دینی به قفس برنمی‌گردد. پیداست که پس از انتخابات ۸۸ در این شهر پرآشوب٬ سمفونیِ اصلاح آواز بی محل تاریخ ‌گذشته‌ای بود که هم خنده‌ی مردمان تلخ کام ایران را برمی انگیخت و هم قهقهه‌ی تمسخرآمیز اصحاب استبداد را. هم از این رو بود که مردم و همراهان بزرگ سبزشان دست از اصلاحاتی که صرفا در حضور انتخاباتی خلاصه میشد کشیدند و به جای آن، مسیر ایستادگی و مقاومت در برابر استبداد را برگزیدند.
اینک اما در سردترین فصل حیات سیاسی معاصر ایران، دوباره سیرک انتخاباتی جدیدی به راه افتاده است. حکومت که مشروعیت خود را از دست رفته می‌بیند به دنبال آن است که به این فضای بسته‌ی خفقان‌آور٬ به خیال خام خویش٬ گرمایی ببخشد تا برای اجرای نمایشنامه مضحک انتخابات، باز تعدادی تماشاچی و بازیگر فراهم نماید. اما کیست که نداند حکومت ایران، انتخابات را نه برای اعمال اراده مردم بلکه برای بزک کردن چهره واقعی استبدادی‌اش به نمایش می گذارد، و کیست که نداند دستاورد این سیرک انتخاباتی قرار است صندوق های از پیش پر شده ای باشند که آمارهای پیشاپیش تعیین شده‌ و دروغین ۶۳ درصدی و یا شاید هم 2/98 درصدی را به نمایش نهند؛ و محصول این صندوق ها قرار است نمایندگان گلچین شده ای باشند که به فرمان بیتِ استبداد، قیام و قعود کنند و بر فسادهای سیاسی و اقتصادی فراگیر چشم بپوشند. پر واضح است که قرار نیست با این انتخابات اتفاق خاصی بیفتد جز اینکه چند روزی دستگاه های تبلیغاتی حکوت با توسل به آمارهایی دروغ مدعی حضور "حماسی" مردم شوند تا سرمه بر چشمان فساد ساختاری حکومت بکشند بلکه کمی از آب رفته را به جوی خشک مشروعیت نظام برگردانند. روشن است که در این شرایط جریان‌های اصیل سیاسی هرگز حاضر نمی شوند که بازیگر این نمایش مضحک انتخاباتی شوند و آبروی خود را هزینه گرم کردن تنور سرد این انتخابات نمایند.
انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن حجت را بر همه فعالین و گروه¬های سیاسی تمام نمود و نشان داد که ظرفیت اصلاح انتخاباتی نظام کاملا به اتمام رسیده و دیگر ذیل نام اصلاحات نمی توان به عرصه انتخابات بازگشت و از مردم مطالبه‌ی همراهی نمود. مردمی که به دعوت اصلاح¬طلبان وارد عرصه انتخابات شدند، هزینه سنگینی برای رای‌شان پرداخت نمودند. نمی توان بر آن همه کشته دادن‌ها و زندان رفتن‌ها چشم پوشید و دوباره دست در دست کسانی گذاشت که خون فرزندان این سرزمین را ریختند و در مدت دو سالی که گذشت، هیچ اقدامی برای جبران ظلم و ستمی که بر مردم روا داشتند، نکردند٬ همانگونه که در قبال جنایت‌های پیشین خویش نکردند.
ازسوی دیگر، با وجود محدودیت‌هایی همچون نظارت استصوابی، یک‌دستی و هم‌دستی مجریان و ناظران انتخاباتی، فضای بسته‌ی سیاسی کشور و عدم امکان فعالیت احزاب و روزنامه ها، امروز برگزاری انتخاباتی آزاد و سالم و عاری از تقلب به هیچ عنوان ممکن نیست و بر فرض محال در صورت تحقق، با وجود انسداد سیاسی حاکم در ساختار سیاسی کشور، فربه شدن نهادهای انتصابی، و در مقابل، نحیف شدن نهادهای انتخابی نظام و قدرت گرفتن بی رویه‌ی نهادهای نظامی و شکل گرفتن محفل های متعدد امنیتی و اقتصادی، عملا هیچ کاری از منتخبین مردم برنمی آید همانگونه که از دولت¬های هفتم و هشتم و مجلس ششم در شرایطی به مراتب بهتر برنیامد. پیداست که مسئولیت شرایط پیش آمده و پیامدهای مربوطه صرفا بر عهده حاکمیتی است که همواره در پی مهندسی انتخابات بوده و نه نیروهای دمکراسی خواهی که مطالبه اصلی شان مراجعه واقعی به صندوق های رای بوده اما امروز ناگزیر از تحریم انتخابات نمایشی حکومت شده اند.
لذا همانگونه که میر حسین موسوی درآخرین پیام و در آخرین فرصت از درون زندان محصورش نوشت امیدی به انتخابات و شرکت در آن نیست. و نیز، همانطور که در پیام اخیر مهدی کروبی و همچنین بیانیه ۳۹ زندانی سیاسی نیز منعکس شده است، انتخابات فرمایشی مجلس از هم اکنون محکوم به شکست است و آخرین تیر بر پیکرجمهوری اسلامی خواهد بود و از این پس، با تابوت جنازه‌ای مواجه خواهیم بود که بر دستان اقتدارگرایان سنگینی می کند و روز به روز بر تعفن و فسادش افزوده خواهد شد. در این شرایط، گروه¬های سیاسی یا کاندیداهای منفردی که به هر نحوی با مشارکت در انتخابات زیر این تابوت را بگیرند چیزی جز بی آبرویی برای خود به ارمغان نخواهند آورد. اما نگرانی آن جاست که این افراد بخواهند از سرمایه و اعتبار جنبش سبز، برای رسیدن به مقاصد انتخاباتی خویش هزینه نمایند. ما شدیدا نسبت به این موضوع هشدار داده و از مجموعه¬های فعال در قالب جنبش آزادی خواهی مردم ایران می خواهیم که با مرزبندی صریح و بیان مواضعی آشکار، مانع از به حراج گذاشته شدن سرمایه های والای این جنبش شوند.
همچنین معتقدیم که تنها عدم شرکت در انتخابات کفایت نکرده و می بایست تحریم فعالانه آن به صورت جدی و توسط نیروهای فعال در جنبش سبز دنبال شود به نحوی که عمل تحریم از سطح بیانیه ها فراتر رفته و منجر به نمود عینی در سطح جامعه شود. بدیهی است که موثرترین استراتژی پیش روی نیروهای دموکراسی طلب، مشروعیت زدایی از نمایش انتخاباتی حاکمیتی است که تن به انتخاب و رای مردم نمی دهد. مشروعیت زدایی از حاکمیت و نمایش های انتخاباتی اش نیز، بدون توسل به ابزارهای مقاومت مدنی شدنی نیست. مهمترین عامل در انتخاب روش مناسب برای مقاومت مدنی در مقابل سناریوی انتخابات، به صحنه آوردن شهروندانی است که تن به نمایش انتخاباتی حاکمیت نداده اند. گروه های فعال جنبش سبز می‌توانند با همفکری اعضای فعال، سعی در یافتن کنش هایی کم هزینه برای عینیت دادن به تجمعات مخالفان چنین انتصابات فرمایشی¬ای داشته باشند. بروز بیرونی و عینیت دادن به چنین اعتراضاتی، الزاما منوط به راهپیمایی خیابانی نیست و می توان ایده های کاراتری همچون تجمع مخالفان در مکان هایی ویژه (مانند اماکن زیارتی و تفریحی) و یا راه های ابتکاری دیگری یافت تا مانع از آن شد که جمعیت وسیع تحریم کنندگان انتصابات حکومتی در آمارهای ساختگی حکومت گم شوند. دست یابی به کاراترین ایده‌ها، منوط به ایجاد فضایی است که در آن نیروهای فعال جنبش از موضع انفعالی تنها عدم شرکت در انتخابات فاصله گرفته و به جای آن تحریم فعالانه‌ی انتخابات نمایشی و فرمایشی را در پیش بگیرند و از فرصتی که احتمالا با گشایش نسبی فضای سیاسی جامعه در ایام منتهی به انتخابات بوجود می آید برای بروز کنش‌هایی عملی و موثر بهره‌ی کافی و هوشمندانه ببرند.
1- آخرین لیست وبلاگ¬های امضا کننده را از http://akarim8808.blogspot.com دنبال نمایید. 2- در صورت تمایل به امضا نمودن این نامه و اضافه شدن به این لیست، پس از انتشار این مطلب در وبلاگ خود، آدرس لینک مربوطه را به آدرس ahmadsaidi8808@gmail.com ایمیل نمایید.

رهبرمان که خر باشد ارزش پولمان نباید هم بیشتر از پهن باشد

خ.ر : چی شده داداش دوژمن حمله کرده؟

- دلار 1800 شده . شوما شیره تو بکش.

خ.ر: آورین آورین.

گفتن دانشجوها اعتراض کردن دنبال مجید توکلی گشتم اما...

گفتن دانشجوها اعتراض کردن دنبال مجید توکلی گشتم اما یادم افتاد مجید و خیلی از دانشجوهای واقعی رو وقتی داشتن تو دانشگاه اعتراض مسالمت آمیز میکردن ، گرفتن و الان توی اوین دارن به جرم اعتراض شکنجه میشن.

 

از این 15000 نفر کسی نگفت اعدام نوجوان 17 ساله غیر قانونی است؟

اعدام نوجوان 17 ساله نه قانونی است و نه شرعی ، شرعی که اینقدر نکته بین و دقیق است که آبروی چند جوان را به جرم آب بازی در سیمای ملی می برد اینبار چنان گشاده بین شد که قانونی که خود نوشته است را نا دیده می گیرد.
البته در این حکومت فاسد خونخوار دیگر مرور هر روز این اخبار کاملا عادی شده اما اینبار در این جرم حکومت مردم نیز شریک شدند و با این اشتیاق به اعدام ننگی ابدی بر دامان مردم نشست.
15000 هزار انسان صبح زود از خواب خود زدند تا شاهد صحنه اعدام غیرقانونی یک نوجوان باشند، احتمالا با خود تخمه و آجیل هم برده بودند تا صحنه جان دادن اعدامی هیجان انگیز تر شود.
دریغ که در آن وقت صبح تنها غریزه حیوانی آنها بیدار بود و وجدانها همه در خواب بودند وگرنه یکی از میان جمعیت تخمه شکن عدالت را جستجو میکرد...
به راستی اگر به جای دیدن صحنه اعدام قرار بود برای نجات جان یک انسان یا گرفتن حق مظلومی ساعت 4 صبح در جایی جمع شویم چند نفر خواب را بر خود حرام میکردیم؟

جمهوری فاسد اسلامی

مثل جمهوری اسلامی مثل همان ساختمانی است که از بنیان کج ساخته شده  و اکنون به حدی رسیده که هر لحظه آماده فروپاشی بر سر ساکنینش است.

فساد اقتصادی، اداری، سیاسی و نظامی در این چند ساله اخیر به گونه ای رشد کرده که سردمداران رژیم بارها مجبور به بازتعریف ارزشهای قبلی انقلابی خود شده اند و سایه مافیای نظامی سپاه را در تمام مسئولیت ها و مناصب میتوان به وضوح مشاهده کرد.

سالها این حکومت با نام جمهوری اسلامی شناخته میشد اما اکنون میتوان کلمه مستتر بین جمهوری و اسلامی که سالها این دو کلمه را به هم پیوند زده بود را مشاهده کرد: جمهوری فاسد اسلامی.

آب بازی جرم نیست، شادی کردن جرم است

حتما خبر دستگیری جوانان را به خاطر آب بازی یا خز بازی شنیده اید، واقعا نظام اسلامی که پر شده از خبرهای تجاوز دست جمعی و اسید پاشی و قتل چرا آب بازی را جرم می داند؟

شاید آب بازی به تنهایی جرم نباشد اما باعث شادی می شود، شادی پاشنه آشیل حکومت های فاشیست مذهبی است چون شادی رمز خردورزی است و درخشانترین نور امید برای نزدیکی دوباره دلهای مردم به یکدیگر بر علیه ظلمهای حکومت.

حکومتی که 24 ساعته خبرهای نا امید کننده و سیاه پخش میکند مطمئنا از پخش خبر آب بازی بیشتر از خبر تجاوز دست جمعی هراس دارد چون خبر شادی مردم نشان دهنده شکست حکومت و خبر تجاوز و قتل تنها بهانه ای برای سرکوب بیشتر مردم است.

هرچند این خبر خاص آب بازی به خاطر اطلاع رسانی فیس بوکی اش بیشتر حکومت را عصبانی کرده چون نشان داد حکومت هرگز نمی تواند با بستن رسانه ها و تک صدا کردن آنها راه اطلاع رسانی را کامل مسدود کند.

شاد باشید، که شادی رمز خردورزی و خردورزی رمز آزادی است.

حقه جدید اصلاح طلبان!

بعد از آزمایش موفقیت آمیز! اسب تروای 22 بهمن 88 توسط اصلاح طلبان اکنون نوبت به تروای جدیدی در آستانه انتصابات مجلس فرمایشی رسیده است!



بنا به برخی شنیده ها، اصلاح طلبان حکومتی در حال طرح حقه جدیدی هستند که در صورت تحقق ضربه بدتری نسبت به 22 بهمن 88 خواهد بود، این حقه از این قرار است: ارائه لیستی جداگانه از نامزدهای آنها که مردم به جای رای به نامزدهای تایید صلاحیت شده به آنها رای بدهند!

ناگفته پیداست که این طرح تنها در جهت گرم کردن دوباره تنور انتصابات رژیم و نمایش دروغین دموکراسی در کشور است و هیچ دلیل عقلی دیگری برای آن نمی شود متصور شد.

اصلاح طلبان حکومتی که با اظهار نظرهای گاه و بیگاه خود نشان دادند که پشت رهبران سبز را خالی کرده اند هنوز در خواب پشتوانه مردمی سبز هستند اما غافل از اینکه هیچ پیش شرطی به جز یک انتخابات آزاد در یک حکومت دموکرات نمی تواند مردمی که به حقشان تجاوز شده است را دوباره به صندوق های رای هدایت کند.

تو چه میدانی اعتصاب غذا چیست؟

هر چقدر خواستم مطلبی در حمایت از زندانیان اعتصاب کننده بنویسم نتونستم، اصلا نمی تونستم خودمو جای اونها بذارم، از شکنجه و فحش و فشار تنهایی زندان که بگذریم، صحبت از انجام کاری است که به میل خودت انجام میدی تا به همه ثابت کنی حتی اگر دست و پایت را ببندند ، اندیشه آزادت را نمی توانند قفل بزنند.

با خودم فکر کردم چطور یک انسان می تواند اینقدر اراده داشته باشد که اعتصاب غذای نامحدود کند، برای همین تصمیم گرفتم اراده خود را بسنجم، پنج ساعت، ده ساعت، 20 ساعت، میدونید وقتی از 12 ساعت رد میشه و شما تو کل روز چیزی نخوردید ، کم کم بدنتون سست میشه، فعالیتتون کم میشه، وقتی نزدیک 18 ساعت میشین سردرد شروع میشه، بعد نوبت معده میشه که اعتراضشو با درد وحشتناکی بهتون اعلام کنه، اما دیگه نتونستم تحمل کنم ، شاید اراده نداشتم ولی توی اون 20 ساعت به اندازه یکصدم تجربه تلخ برادران زندانیم را درک کردم، الان میتونم بفهمم وقتی که یک زندانی اعتصاب غذا میکند یعنی چه؟ ...

شمارش معکوس نازیسم ایرانی برای جنگ جهانی سوم

سالها پس از انحلال حزب نازی آلمان و کشته شدن میلیونها انسان بیگناه در جنگی خانمانسوز و جهانی که در اثر زیاده خواهی و قدرت طلبی رهبران پریشان فکر آلمان نازی به وقوع پیوست، اکنون شاهد تشکیل حزب نازیسم ایرانی در خاک ایران هستیم، کسانی که خود را حزب اللهی میدانند و غایت نهایی اهداف خود را انتقام از همه کافران و گستردن عدالت جهانی در سراسر گیتی می دانند.

پس از انقلاب سال 57 مردم ایران، با کمک رانتهای اسلامگرایان به تدریج زمام حکومت را به دست گرفتند و پس از شروع دوران رهبری آیت الله خامنه ای به سرعت از زندگی انگلی به بلوغ کامل رسیدند و اکنون با اینکه هنوز به صورت رسمی کودتای خود را جشن نگرفته اند هراز گاهی خبرهایی از پرده دری و عرض اندام آنها به گوش می رسد.

حزب اللهی ها که با نفوذ در سپاه و بسیج ، این دو نهاد نظامی را کاملا از آن خود کردند با گماشتن رهبران خود بر صدر فرماندهی این دو نهاد، تبدیل به هیولای سیاسی و اقتصادی و نظامی منحصر بفردی شدند که تقریبا قدرت مطلق ایران را به دست گرفته اند.

این حزب ، به هیچ وجه جمهوریت نظام را نمی خواهد ، نهاد های نظارتی را منحل میکند، مخالفان را به سختی سرکوب و تمامی مردم را گروگان ماجراجویی های خطرناک خود در مقابله با غرب کرده است.

با کودتای انتخاباتی سال 88 قدرت اجرایی کشور را به دست گرفتند و تمامی منتقدان و مخالفان را قلع و قمع کردند و اکنون با خنجرهایی آخته منتظر اندک صداهای مخالف خود هستند تا با شکنجه و تجاوز و اعدام پاسخ گویند.

خطر این حزب بسیار بیشتر از حزب نازی آلمان است زیرا نه تنها هویت ملی و ناسیونالیسم ندارند بلکه هویت ملی خود را انکار می کنند و به روشنی از قربانی کردن ایران و مردمانش برای پیروزی اسلام سخن می گویند، این حزب اعتقادات آخرالزمانی دارد و آماده است پس از اتمام ساخت بمب های اتمی اش جهان را برای همیشه خاموش کند.

سکوت و سستی مردم ایران و جهان و دادن زمان به این هیولا و بسنده کردن به تحریمهای خنده دار جهانی که تنها شامل حال مردم ایران می شود نه حکومت اشرار اسلامی در حکم شراکت و تایید افکار پست و خطرناک اینهاست و اگر جهانیان به کمک مردم ایران نتوانند این حزب را نابود کنند باید منتظر از دست رفتن صلح و زندگی بشر در کره زمین باشند.

طرح مبارزه با بدحجابی نشانه شکست حکومت اسلامی

بیش از 30 سال از عمر حکومت اسلامی می گذرد، حکومتی که میخواست ایران را مدینه فاضله و مردم ایران را یکدست و مطیع فرامین الهی کند.
حکومتی که با شعارهای آزادی خواهی بر سر کار آمد و با زور باتوم و کتک و خفقان و انکار هویت ملی در تلاش برای اثبات اسلامیت خویش است، تلاشی که تا کنون به قیمت از دست رفتن جانهای بسیاری از ایرانیان از هر نوع تفکر و قشر و قومیتی شده است و اکنون به جایی رسیده است که اقوام مختلف ایرانی به فکر جدایی از مام وطن هستند و بسیاری از مردم کشور که بنا به هر دلیلی حامی حکومت هستند برای اولین بار در تاریخ ایران، با افتخار پرچم کشور دیگری را به جای پرچم ایران به اهتزاز در می آورند و خود را فلسطینی می خوانند.

از تمام این مسایل که بگذریم ، بزرگترین قشری که در این 30 سال بیشترین ظلم و فشار را تحمل کردند زنان ایرانی بودند، زنانی که شاید زمانی به خیال بالارفتن کرامت انسانیشان در انقلاب سال 57 نقش ایفا کردند و از فردای انقلاب جز توهین و تجاوز و کتک و هتک حرمت چیزی از اسلام و کرامت انسانی نصیبشان نشد و بعد از 30 سال از انقلاب اسلامی تقریبا در هیچ جایی حتی در خانه خویش نیز امنیتی ندارند و همیشه در خطر قتل و تجاوز حامیان حکومت و اشرار پست هستند.

زنان ایرانی که شهامت و شحاعت خود را در حوادث پس از انتصابات 88 به رخ جهانیان کشیدند و ثابت کردند زن ایرانی شکست ناپذیر است و شکست خورده این دوئل حکومت اسلامی است که پس از 30 سال تست انواع سیاستهای سرکوب و تحقیر زنان باز هم مجبور به ایجاد فضای پلیسی و رعب و وحشت برای مواجهه به قشری است که آنان را بزرگترین دشمن موجودیت خویش می داند.

حکومت اسلامی باید بداند ایران نه عربستان صدر اسلام است و نه قرن بیست و یکم احکام و قوانین بربری و بدوی اسلام را می پذیرد و نه شیرزنان ایرانی برده جنسی مردان مومن هوسران! و بهتر است به جای مبارزه ناجوانمردانه و تحقیر زنان ، یکبار برای همیشه حق برابر و موجودیت مستقل زنان را بپذیرد.

درخواست جمعی از وبلاگ نویسان سبز از مراجع برای حمایت عملی از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی

علمای عظام، حضرات آیات یوسف صانعی، بیات زنجانی، سید علی محمّد دستغیب، و موسوی اردبیلی

همانطور که خود بهتر از ما مستحضرید 12 نفر از شایسته ترین فرزندان این سرزمین، در اعتراض به وضعیت اسفناک زندان ها و احقاق حقوق حقه و قانونی خود و همچنین رسیدگی به پرونده شهادت هاله سحابی و هدی صابر، دست به اعتصاب غذا زده اند. در زمانی که جناب آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی به دلیل ایستادگی بر استیفای حقوق مردم در زندان خانگی به سر می برند، انتظار از حضرات عالی، به عنوان شخصیت هایی که مورد وثوق بخش هایی از جامعه هستید، آن بود که از تمام پتانسیل و توان خود برای شکست این فضا استفاده نمایید.

در دو سال گذشته علیرغم هشدار ناصحان نسبت به ظلم های کثیر و مشهود حاکمان، دیدید و دیدیم که سخن با کنایه گفتن با این حکومت موثر نمی افتد. کار از اعوذ و لاحول گذشته است و ظلم امروز، تدبیری صریح تر می طلبد. تمثیل های تاریخی فرعون و یزید را این حکومت نمی فهمد. توقع آن است که صریح تر سخن بگویید اگر واقعا عزمی بر سخن گفتن وجود دارد! پیشگامی علما و مراجع صدر مشروطه و راه کار عملی و راهگشای آن ها دراعلام تحصن و بست نشینی و اعتراض به حاکمیت مستبد وقت در حافظه تاریخی ملت در حال فراموشی هست. نه تنها آن خاطرات رنگ افسانه به خود گرفته است، بلکه این موضوع که که بخش عمده تقصیرات چه در شکل گیری نطفه این حکومت ناخلف و چه در تداوم حیات مریضش، بر عهده علمای حوزه و نهادهای مذهبی- سیاسی کشور است، توقع بیشتری را نسبت به مسئولیت پذیری و تلاش و جهاد علما در رفع این مظالم ایجاد نموده است. خفقان و مظالمی که امروز با استظهار به دین اسلام و همراهی و تایید تعدادی از علما و مراجع بر مردم روا می رود، اگر مشروعیتش ستانده نشود، تصویری به غایت ناخوشایند در خاطرات امروز و فردای مردم ایران باقی خواهد گذاشت و اندک ارج و قربی که برای معدود علمای مستقل از جمله حضرات عالی باقی مانده است نیز در این بیدادگاه تاریخ رنگ خواهد باخت.

لذا نگارندگان این نامه از شما می خواهند که در صورت تغییر نیافتن اوضاع و ادامه اعتصاب غذای زندانیان سیاسی، با اعلام اعتصاب غذای عمومی و تحصن در اماکن متبرکه، عموم مردم را به حمایت از خواسته های به حق زندانیان سیاسی دعوت نمایید. این انتظاری بود که در همان هنگام دستگیری آقایان موسوی و کروبی نیز از شما می رفت ولی به هر حال تا امروز محقق نشده است. اگر قائل به تکلیف در اعتراض به جنایت های ضد انسانی به نام دین هستید، امروز وقت آن است که از مقام کلام و عتاب فراتر رفته و از همه پتانسیل موجود برای اقدامی عملی در این راستا استفاده نمایید و انتظاری که در جامعه از شما بوجود آمده است را پاسخ بگویید. آیندگان رفتار ما و شما و ایشان را به قضاوت خواهند نشست. آنان از شما خواهند پرسید اگر ادعای آن را دارید که اسلام دین حریت و آزادی است، پس چرا در آن بزنگه تاریخی، هیچ اقدام عملی از مراجع و علمای مستقل سرنزد! امیدواریم که ما و شما در پیشگاه تاریخ و در برابر پرونده عملکرد خویش روسپید باشیم.

　　　 1-　 آخرین لیست وبلاگ های امضا کننده را از http://akarim8808.blogspot.com دنبال نمایید.

2-

در صورت تمایل به امضا نمودن این نامه و اضافه شدن به این لیست، پس از انتشار این مطلب در وبلاگ خود، آدرس لینک مربوطه را به آدرس ahmadsaidi8808@gmail.com　 ایمیل نمایید.

اینجا کهریزک است صدای جمهوری اسلامی ایران

به یاد ستارگان میهن که در بازداشتگاه غیر انسانی کهریزک پرپر شدند.

چرا تجاوز؟ از تجاوز در بازداشتگاه کهریزک تا حادثه خمینی شهر

از تجاوز در بازداشتگاه کهریزک تا حادثه خمینی شهر، خبرهای زیادی از تجاوز به زن و حتی مرد در کشور منتشر می شوند ولی چه ارتباطی بین این تجاوز ها است؟ و سوال مهمتر اینکه چرا تجاوز؟

مساله تجاوز و میل به انجام آن در ملا عام از جمله ناهنجاری هایی است که بنا به یکی یا مجموع موارد زیر می تواند باشد:
1- عقده و احساس حقارت زیاد در زندگی
2- نیاز به اثبات قدرت برتر و شکستن طرف مقابل
3- اعتقادات مذهبی و قدرت طلبی
4- روحیه فرصت طلب
5- قائل بودن به جنس اول و دوم

در مساله کهریزک و کلا بازداشتگاهها و زندانهای جمهوری اسلامی هر پنج مورد ذکر شده بصورت یکجا بروز کرده یعنی آدمهای خشک مذهبی و فرصت طلبی که تجاوز کردن را نشانه اقتدار مردانگی اشان می دانند برای اثبات اینکه از قشر متوسط و فرهیخته کشور و پسران تحصیلکرده و دختران جوان و زیبا قویتر هستند و به نوعی حقارت فکر و انسانیت خود را فراموش کنند دست به دامان فتواهای آخوندهایی می شوند که به یاری دین حکومتی و برای حفظ قدرت نامشروع خود تمام مخالفان خود را مفسد فی الارض و محارب می خوانند و هرگونه تجاوز و شکنجه و حتی قتل شخص و بستگانش را مستحب اعلام می کنند.
وقتی افراد دیگر مشاهده میکنند که حکومت چنین سفت و سخت از اینهمه هنجار شکنی و زیر پا گذاشتن اصول کرامت انسانی که سالها به دروغ مدعیش بوده حمایت میکند آنها هم از این فرصت به دست آمده نهایت استفاده را میکنند و در لباس مدافعان رژیم دست به حرکاتی از قبیل حادثه خمینی شهر می زنند به اطمینان و اعتماد به نفسی که به پشتوانه کارت بسیج و نیروی انتظامی و نظامی پیدا کرده اند.
آنهایی که دنبال اعمال عدالت و حتی اعدام این افراد شده اند باید بدانند که اعمال صورت گرفته نه تنها مورد مذمت حکومت نیست که رژیم خود چنین روحیه هار و غیر انسانی را برای بقای بیشتر در بین مردم گسترش میدهد.
در واقع برای نابود کردن این ناهنجاریها باید سرچشمه اصلی یعنی این حکومت دینی نابود شود تا دوباره کرامت انسانی و قوانین حقوق بشر به جای قوانین شخصی ولایت فقیه در کشور حکمفرما شوند و همه مردم با هر دین و آیین از حقوقی یکسان برخوردار شوند تا دیگر آن 5 مورد در یکجا تجمیع نشوند و دوباره شاهد چنین صحنه های ننگینی نباشیم.